17 Şubat 2010 Çarşamba

hayaller de genetik midir?

renkli günlerimiz başladı sanki... kreşten gelir gelmez bıdı bıdı, anlatıyor sürekli... koltukların tepesinde zıplayarak, saçlarını savura savura...

bugün okulla birlikte gittikleri tiyatroydu konumuz... palyaço varmış oyunda... büyüyünce palyaço olmak istediğini söyledi. ama oyuncu olmak, sahneye çıkmak istemiyormuş... o suratını boyayıp çocuklara bişi öğreticekmiş...

çocuklara bişi öğretmesi için palyaço olmasına gerek olmadığını anlattım ona... "öğretmen mi olıyım" dedi hemen... "önce ben söylerim, sonra çocuklar aaaaa, beeeeee, ceeeeee derler" dedi... sevindim...
büyüyünce balık tutmak istiyormuş... ama balıkçı olmak istemiyormuş... bazen balık tutmak, bazen balık yemek istiyormuş... :)

biraz daha büyüyünce de, araba kullanıp her yeri gezicekmiş...
peki dans etmek istermisin büyüyünce dedim, istemezmiş...
paraşütle uçmak istiyormuş ama bunu sadece erkekler yaparmış... bir önyargıyı kırmak için kendimi seve seve feda edebilirim aslında... kızıma rol model olmak için uçmak... yani sadece kızım için... çocuk bilinçli yetişsin yeter ki :)
futbolu da sadece erkekler oynarmış... bu önyargı belki biraz bekleyebilir... uçmak daha cazip :)
bugün dergide gördüğü matkabı tanımlaması gülümsetti beni... o çocuk dünyası nasılda basit algılıyor gördüğü herşeyi... geçenlerde bir arkadaşımızın evine gittiğimizde, arkadaşım anahtarı evde unuttuğu için çilingir çağırıp kilidi değiştirtmiştik matkapla... Derin matkabın bir kapı açma makinesi olduğunu düşünüyor... oysa söylemiştim ne olduğunu... ama o nasıl gördüyse öyle algılamış... komik :)
eee okuduk o kadar başlıkla ne alaka diyecek olursan... ben hep uçmak istedim, delice gezmek ve hayatımın bir döneminde de öğretmen olmak... şimdi kızıma bakıyorum... belki ilerde benim gibi dans etmeyi de isteyecektir... parmaklarını türlü türlü şekillere sokup, bişeylere benzetmeye çalıştığı gibi, ilerde belki bişeyler tasarlar, belki bir ev yapar, belki de küçük bir toka... ne olduğunun önemi yok... ben onun beyin kıvrımlarında kendi hayallerimi görüyorum... korkuyorum o yaşayamadığı hayatı, çocuklarına yaşatmak isterken, iyi bişi yapıyım derken, çocuklarını yarış atına çeviren ailelere benzemekten... ama elimde değil, kızım büyüdükçe "ben" oluyor... görmezden gelemiyorum...
kimbilir belki birlikte yaşarız ortak paydamız olan hayallerimizi... ben ona ders çalıştırırken, o yaşlılığımdan dolayı korkarsam eğer tutup elimden uçurur beni... belki birgün birlikte maç yaparız, futbol değil belki ama basketbol olabilir... yada balığa gider, tuttuğumuz balıkları eve dönerken salıveririz denize... sonra balıkçıdan ikimize kadar balık alıp afiyetle yeriz evimizde... hem belki bunları yaptığımız zaman yeterince büyümüşse, birde küçük açarız yanına... o sevgilisini anlatır, ben ağlarım :)
onun büyüdüğü vakit, ben durdursam zamanı olmaz mı? kaçırmasam hayallerimizin gerçekleştiği anları... o coşkuyu onun gibi yaşayacak kadar sağlam olsa o zaman kalbim, bedenim... geç kalmasam onun gençliğine... olmaz mı???

13 yorum:

Zuzuların Annesi dedi ki...

Bence olur sevgili Duygu sendeki bu enerji ve güzel yürek olduktan sonra eminim herşey gönlüne göre çok güzel olur!:)

fotograf penceresinden dedi ki...

ben senin gibi bir anne olmak istiyorum.

nehircce dedi ki...

Duygu çok ama çok güzel di bu yazı,bence de olur öyle içtensin ki gönlünce olsun herşey..öpücüklerrr

NiLaY dedi ki...

bu güzel dileklerinin hepsi olacaktır Duygu, yürekten inanıyorum :) okurken anne olmanın ne kadar süper birşey olduğunu hissettim yine yazında.. anneysen istediğin, dilediğin herşeyi yapabilirsin, anne demek güçlü demek; önce hayal kuran sonra da çocuğu için o hayali gerçeğe dönüştüren demek :)

http://www.lezzetibol.com dedi ki...

Canım aslında özetleyecek olursak biz çocuklarımız için herşeyin en iyisini isteriz ama tam olarak onun ne olduğunu bilmeyiz:)))
Allah hayırlı olan tüm güzellikleri çocuklarımıza ve bizlere yaşatsın inşallah
Çok öpüldünüz canım
sevgiler

HAYATIMDAKI D'ler dedi ki...

Bizim de istediğimiz tek şey,onun hayellerinin peşinden koşması.. Ne istiyorsa onu yapsın ama gerçekten severek yapsın.Yaptığı heşeyden zevk alsın,zevk aldıkça başarı zaten gelmiyor mu? Onun hayallerini gerçekleştidiği gün yanında olmak tek dileğimiz..
Teşekkür ederim Duygucuğum,çok güzel bir yazıydı..
Sevgiler
Pınar

zeynep dedi ki...

ben bu yazıdan çok etkilendim duygu..dokunsan ağlaycak kıvama geldim:(

Tibet'in annesi dedi ki...

bak yine süper bir yazı... sadece blogta yazma sen! bu güzel kalemi daha çok insan tanımalı! çok ciddiyim!!!

GOKKUSAGI dedi ki...

çok güzel yazmışsın yine...işte duygularımı anlatan biri daha diyerek öylece kalakaldım yazının karşısında...

svl dedi ki...

Duygucum anlatış şeklin o kadar güzelki hiç katık yok,içindekileri yazıyosun bu çok belli,canım hersey dilediğin gibi olsun hercekten
Herşey çok güzel olsun
SEVAL

duygu dedi ki...

-zuzuların annesi
ne kadar incesin... teşekkürler...

-ceyda bıldırcını,
eminim sen çok daha iyi bir anne olacaksın...

-nehircce,
teşekkürler ve umarım hepimizin gönlünden geçenler olur...

-nilay,
ne güzel demişsin,"anneysen istediğin, dilediğin herşeyi yapabilirsin, anne demek güçlü demek; önce hayal kuran sonra da çocuğu için o hayali gerçeğe dönüştüren demek :)" süpersin...

-tijencim,
kocaman amin diyorum sözlerine... sevgilerimle...

-pınarcım,
o ne olursa olsun, sadece istediğini yapsın... ve hep mutlu olsun... tüm annelerin ortak dileği... sevgiler canım...

-zeynepcim,
canımmm ağlama... sana gülmeler yaraşır...

-tibetin annesi
utanırım ben... teşekkürler o senin kalbinin güzelliği...

-gökkuşağı,
tüm annelerin dilekleri bunlar aslında dimi... ben sadece dillendirdim...

-sevalcim,
hepimizin içinden geçenlerin olması için amin diyorum...

GeCe dedi ki...

ben de en az senin kadar merak ediyorum derinin gençliğini

pıtırcığın aşkı,lupinin annesi dedi ki...

eminim şimdi neysen 80'inde de aynısı olursun. dikkat et sevgililerini anlattığı bölümde kıskanırsın gibi geldi bana :)